Zoeken in deze blog

zaterdag 30 maart 2013

Leer van de geschiedenis van de Amerikaanse Gezondheidszorg



    
http://nos.nl/video/253466-schippers-sluit-akkoord-met-ziekenhuizen.html


http://www.youtube.com/watch?v=QRwrnTBfpFA&feature=email

vrijdag 27 juli 2012

Kerstgeschenk Sicko formeel aangeboden 2010



Worden de zorgen van destijds steeds actueler?


Waren de zorgen van destijds onterecht? Zijn ze steeds actueler?
Datum: 9 december 2009 
Aan: Tweede Kamerlid
Onderwerp: Zorgen om de zorg

Geachte mevrouw,

Als zorgverlener voorzie  ik een aantal knelpunten in onze zorg. 
De randvoorwaarde voor gelijke kansen voor een ieder lijkt mij een goede gezondheidszorg en goed onderwijs voor alle burgers. Daarnaast vind ik dat mensen hun leven zoveel mogelijk in eigen hand moeten nemen en gestimuleerd moeten worden om er zelf wat van te maken. 
De marktwerking brengt een aantal gewetens vragen met zich mee. En het verleggen van teveel beslisbevoegdheden naar leken buiten de werkvloer zoals zorgverzekeraars en managers zonder medische achtergrond brengt de kwaliteit van onze zorg regelrecht in de gevarenzone. Voorkomen is beter dan genezen, zeker in ons vak. En voorkomen kun je alleen bereiken met mensen aan het roer, die zaken deskundig zijn.

Gewetensvragen bij marktwerking:
- Het kan niet de bedoeling zijn om iemand zorg te verkopen die die niet echt nodig heeft (een bedrijf verkoopt het liefst iedereen 2 stofzuigers extra, is namelijk goed voor het bedrijf).
- Zijn goede uitvindingen en ideeen van zorgverleners nu bedrijfsgeheim en moeten we nu allemaal zelf het wiel gaan uitvinden? Kunnen we niet beter met zijn allen samen steeds beter worden (zonder overigens ziek te zijn)?

Ondanks dat we op dit moment internationaal volgens buitenlandse rapporten een gezondheidszorg met de beste prijs-kwaliteit verhouding hebben, geeft Minister Klink nu onnodig de regie aan de zorgverzekeraars. Met het gevaar dat je onze goede en toegankelijke zorg ook kan verliezen (zie VS). Het betekent tot nu toe al:

donderdag 25 november 2010

Marktwerking ondermijnt pijlers van een goede zorg

Bericht aan Tweede Kamerleden 23 november 2010

Geachte Kamerleden,

Gelukkig zijn de meesten het er inmiddels over eens dat de zorg in Nederland niet ziek is, maar dat de kwaliteit internationaal gezien zelfs goed is en wel tegen een relatief lage prijs. 
Voordat men voorgenomen wijzigingen in de gezondheidszorg doorvoert, doet men er daarom verstandig aan te kijken of men de pijlers van deze goede zorg met de veranderingen niet ondermijnt.
Essentiele factoren zijn het behoud van capabele en gedreven mensen, medisch verantwoorde prioritering bij de besteding van de schaarse middelen, mankracht, energie en tijd. Continuiteit zowel ten behoeve van de patientdossierkennis, patient-artsrelatie, als de werkrelatie met andere zorgverleners, intern en extern. En last but not least samenwerking, samenwerking, samenwerking. Daar waar het om mensenlevens gaat, moet samenwerking prevaleren boven concurrentie.

Marktwerking en de daar aan gerelateerde voorgenomen wetswijzigingen in de WMG en maatregelen tegen het zorgveld maken

zaterdag 30 oktober 2010

Miljard verspilling aan lobby: De pot verwijt de ketel dat die zich weert?

Bericht aan Tweede Kamerleden 30 oktober 2010


Geachte Tweede Kamerleden,

De fracties in Den Haag weten zelf beter dan ik  welke partijen in de zorg de actiefste en meeste lobbyisten weten in te schakelen. Het mag duidelijk zijn dat de (lobby) invloed van de verzekeraars, de lobby vanuit de zorgverleners helaas meer dan noodzakelijk maakt. Dit om de toekomst van goede zorg voor onze patienten te kunnen waarborgen.
Lamping directeur bij Zorgverzekeraars Nederland (ZN), de lobbyclub van zorgverzekeraars, stelt vast dat de lobbyclubs van zorgverleners naar schatting een miljard euro publiek geld spenderen aan activiteiten die niet direct ten goede komen aan de patiënt. Het is een goede zaak dat de verzekeraars nu ook erkennen dat dit soort verspilling ongewenst is. Een onafhankelijk onderzoek naar de kosten van de lobby en van de reclame van verzekeraars zelf, bijvoorbeeld door een in deze onafhankelijk partij, zal dus nu logischerwijs door alle zorg-partijen gesteund worden. De politieke partijen (de SP, PVV en D66), die het spoeddebat op 4 november over de kosten van lobbyactiviteiten in de zorg hebben gewenst zijn kennelijk ook  in dit onderwerp geïnteresseerd. Het ligt dus voor de hand hen dit onderzoek te laten leiden.
Naast de verspilling aan lobby en reclamekosten kan wellicht dan ook meteen eens een keer scherper naar de beheerskosten van de verzekeraars gekeken worden. Zodat we weten wat al deze randactiviteiten, die geen minuut zorg opleveren, kosten.

donderdag 28 oktober 2010

Politieke keuzes kunnen een Zesjescultuur bestrijden danwel bevorderen

Bericht aan Tweede Kamerleden
28 oktober 2010

Geachte Kamerleden,

Nederland zal nooit af komen van de zesjes-cultuur zolang kift de curare is in onze samenleving. Door voornamelijk te kijken naar wat een ander ‘aan moois’ lijkt te hebben, vergeet men verantwoording te nemen voor zijn eigen toekomst en daar aan te werken. De vraag, die men voornamelijk moet stellen is: Wil ik echt wel ruilen met de positie van de ander (plussen en minnen meegenomen)? Zo, ja wat heb ik eraan gedaan of ga ik doen om dat te bereiken?
Sterker een ieder die in Nederland boven het maaiveld durft uit te steken, riskeert een openbare afstraffing.

donderdag 7 oktober 2010

De Motivatie voor de 7 Oktober Specialisten Zondagsdienst

Verzekeraar mag niet op stoel arts zitten
Ingezonden stuk oktober 2010 | Het Financieele Dagblad, inmiddels geplaatst

Door: Bisschop, J.

Het zal de meeste patiënten zijn ontgaan, maar er is weer een nieuwe wet gemaakt. De Wet Cliëntenrechten Zorg (WCZ) vervangt meerdere wetten waaronder de Wet op Geneeskundige Behandel Overeenkomst (WGBO), de Wet Klachtenrecht en de Kwaliteitswet zorginstellingen. Volgens het ministerie een wet waarin de cliënt zich beter beschermd ziet tegen onrecht. Alsof dat nu niet wettelijk geregeld is. De reden van de nieuwe wet is niet empathie voor de patiënt/cliënt, maar vooral om de behandelovereenkomst met de dokter te veranderen. Het is dus een politieke wet; een verdere stap in de richting waarbij de macht in de zorg bij instellingen en verzekeraars komt te liggen.

De belangrijkste verandering die de WCZ met zich meebrengt, is de verschuiving van zorgverantwoordelijkheid van de dokter

Laat U niet misleiden door de inkomensdiscussie. Dit is waar het echt om gaat.

De witte jas in het zorgpakket
Mijn complimenten aan Margreet Forgeloo voor haar artikel 'De witte jas in het zorgpakket' (De Groene Amsterdammer, 22 juli). Mijn grootste vrees als arts is de onmogelijke situatie om 'medische verantwoordelijkheid te houden met nog minder en dus onvoldoende professionele autonomie'.
Als arts besef ik goed dat mijn beslissingen en handelen van grote invloed kunnen zijn op het leven van mensen, die aan mij zijn toevertrouwd. Naar eer en geweten oefen ik mijn vak uit. Natuurlijk zijn ook artsen niet feilloos. Met optimale werkomstandigheden is de kans op een fout wel te verkleinen. Het is dus voor ons van levensbelang om de grip op je werkomstandigheden niet te verliezen en besluiten te kunnen nemen waar je volledig achter staat. Als dit namelijk niet meer zo is en het gaat fout, dan is het niet te verkopen, niet aan de patiënt, en ook niet aan jezelf.
In de achterliggende jaren heb ik ondervonden dat wie het ziekenhuisbudget beheert (de raad van bestuur en de managers) feitelijk al zeer veel macht heeft, immers ook als dokter kun je zonder budget niets ondernemen. De verzekeraars hebben nu te veel macht omdat zij bepalen hoeveel er aan wat mag worden uitgegeven. Te veel macht, omdat ze zelf de medische verantwoordelijkheid niet kunnen/hoeven dragen, maar wel het ziekenhuisbudget bepalen.
Als de wijzigingen in de WMG doorgevoerd worden, heb je als dokter geen onderhandelingspositie meer in je eigen bedrijf. Anderen beslissen daardoor over je werkomstandigheden, materialen, tijdsindeling en ondersteunende krachten.
Kortom, voor een arts zijn Margreet Fogteloo's artikelen een lichtpunt in deze duisternis.

LEWI VOGELPOEL, Ingezonden brief, inmiddels geplaatst.

woensdag 6 oktober 2010

Zorgen om de zorg NMa maakt brochure. Mijn pleidooi: Verbeter de zorg door Fine-tuning








Bericht aan de Vaste Kamer Commissie 28 augustus 2010 

Onderwerp: NMa brochure over wat mag en niet mag in de zorgmarkt. Verbeter toch liever de zorg door Fine-tuning

Geachte kamerleden,

Marktwerking in de zorg leidt op deze manier tot een stille dood van de voor een goede zorg noodzakelijke samenwerking. Het middel is erger dan de kwaal.

Marktwerking leidt kennelijk tot een hele hoop wetten en regels, die niets met de zorg meer te maken hebben en ook geen zorg opleveren (1).  Kortom verspilling. 
In de zorg zijn van oudsher vele samenwerkingsverbanden en ze zijn flexibel in tijd. Voila dokters, nu dient U liefst 160 pagina's niet medische kost (2), (3) goed te kennen om bij elke samenwerking te weten of een samenwerking mag , danwel iemand inhuren die dit gaat monitoren voor U. Dat valt onder het hoofdstuk verspilling van tijd en energie cq. verschuiven van gelden naar een andere overbodig opbloeiende bedrijfstak. Funest voor de mijn inziens zo belangrijke voortbestaan van samenwerking binnen de zorg. 

Het onterechte wantrouwen in de ziekenhuizen en de artsen voedt ogenschijnlijk de absurde behoefte om van alles nieuw op te tuigen. Terwijl fine-tuning van de reeds bestaande instanties de meest (kosten-/)effectieve manier is om eventuele misstanden te corrigeren.

Voorbeelden van fine-tuning:
- Temper de groei van de zorgvraag  door medisch gefundeerde politieke keuzes te maken en preventie en (goede)voorlichtingsactiviteiten uit te breiden. 

- De privacy van mijn medisch dossier als patient is helaas sinds 9 juli jl. niet meer gewaarborgd (4). Want verzekeraars hadden de behoefte om zorgaanbieder en verzekerde beter te controleren. Men had de bestaande regelingen en wetten zo kunnen laten met toevoeging van dat bij vermeende fraude de patient de keuze krijgt: toestemming geven of zelf betalen. Als burger houdt je zo de regie over je privacy. 

- Vrijheid van keuze voor de patient wat betreft zorgaanbieder. Voor zover ik weet heeft de burger altijd een keus gehad, mits goed ingelicht kan deze keuze ook beter gemaakt worden. Dus goede voorlichting. Prestatie-indicatoren.

- Kwaliteit kan het beste door de inspectie en de beroepsverenigingen bewaakt blijven worden mits:
1. De inspectie  bij een melding van patient, ziekenhuis, beroepsverenigingen of collega's nog steeds kan besluiten tot inspectie over te gaan. 
2. Medisch relevante prestatie indicatoren centraal door inspectie e/o beroepsverenigingen worden opgesteld. Patientenverenigingen mede input geven voor de andere prestatie indicatoren. De inspectie steekproefsgewijs de uitkomsten op juistheid controleert.
3. Protocol disfunctionerende specialist bestaat al in ziekenhuizen. Daar waar noodzakelijk het aangepast wordt. Het is een misverstand dat een ziekenhuis nu niet van een specialist af kan komen. Bij gegronde reden kan het toelatingsovereenkomst dan wel het arbeidscontract wel degelijk gestopt worden door de RvB, dit staat al jaren in de overeenkomst.
4. Geef de KNMG (en waar nodig  en relevant andere artsen- en verpleegkundigenorganisaties) de centralere adviserende rol ipv  de verzekeraars. 

- Marktwerking met alle kosten en extra werk voor iedereen in de zorg, VWS, NMa etc. dient op deze manier verworpen te worden. Het is verspilling van tijd en energie. Er moet straks nog wel puf overblijven om nog samen te willen werken. DBC invoering heeft als voordeel gehad dat er nu ook zichtbaar wordt gemaakt wat alles kost in de zorg. Samenwerking in de zorg is beter dan concurreren. Je kunt beter prijsvergelijkingen doen om te kijken of je van de ander kan leren.

- Stop energie en tijd verspilling ten gevolge van steeds veranderende financieringstelsels (overgangen lumpsum naar DBC in etappes en dan naar DOT met bijbehorende controle en verwerkingsinstanties). Teveel vergaderen, teveel onderhandelingen en onderhandelaars. Vanaf in elk geval 2005, 2006, 2007 hebben ziekenhuis een dubbele administratie moeten bijhouden (proefdraaien) met DBC's. Als deze gegevens nu toch niet werden geanalyseerd om problemen en overschrijdingen in het DBC tijdperk (vanaf 2008) te voorkomen, was ook dit zinloze verspilling van tijd en energie.

- Stimuleer dat de dokterscapaciteit beter wordt benut, dus juist dat dokters meer uren willen werken. Want:
1. We moeten mensen niet ontmoedigen meer dan norm te investeren aan hun toekomst en meer dan norm te gaan werken, omdat ze dan meer dan een arbitrair gestelde norm dreigen te verdienen. Zullen 2x zoveel dokters wel 2x  of 3x zoveel productie kunnen draaien? Ze kosten wel 2 x zoveel geld. En genereren daarbij een veelvoud aan kosten als ze zich echt gaan uitleven. Bedenk dat het honorariumcomponent  maar een klein aandeel van de kosten betreft.
2. Opleiden van en onderhouden van een teveel dokters, in de hoop dat mensen gedwongen meer werk  verzetten voor minder, leidt tot structureel geldverspilling en moet dus vermeden worden. De vraag is of deze kosten wel opwegen tegen de te verwachten opbrengsten. 
3. Een tekort aan opleidingscapaciteit en patientencasuistiek in de opleidingscentra zal leiden tot minder goed opgeleide, minder ervaren professionals. 
4. We verwachten een krapte aan werknemers, ook in de zorg, bij te verwachten toename in zorgvraag. Hebben we dan wel de man kracht voor een scenario met teveel dokters? Men mag niet verwachten dat er blikken buitenlandse artsen open getrokken kunnen worden, die bereid zijn de Nederlandse taal zo goed te leren dat de zwakke schakel van elke branche (communicatie tussen mensen) in de zorg wel voldoende op peil blijft. 

- Maakt de hoogst opgeleiden in de zorgbranche (de dokter) leidend om tot een optimale besteding van gelden in de zorg te komen met verbetering van de kwaliteit zonder enorme kostenverhogende mechanismen.

- Verbied Sinterklaas spelen (5). 

Aanscherpen en bijvijlen van  bestaande functionele organen is zinvoller en goedkoper dan het optuigen en onderhouden van geheel nieuwe instanties, organisatiemodellen en bekostigingssystemen. Men grijpt nu naar onnodig naar paardenmiddelen. Middelen, die naar verwachting erger zijn dan de kwaal, niet alleen kwalitatief, maar ook financieel gezien.


dinsdag 5 oktober 2010

Artsen vogelvrij verklaard in onze rechtsstaat, de effecten op de zorg?

Bericht aan Eerste Kamerlid 4 juli 2010
Onderwerp: Zorgen om de zorg - Zijn artsen vogelvrij in onze rechtsstaat?

Uit Uw rede begrijp ik dat het beschermen van de individuele burger tegen de democratie zelf één van de taken van de Eerste Kamer is. Voor mij een goed argument om de Eerste Kamer inderdaad niet af te schaffen zonder dat er een alternatief beschikbaar is. Het voorkomt dat een minderheidsgroep de dupe wordt van de waanzin van de dag.

Het zal U niet ontgaan zijn dat artsen onder vuur staan. De voor onze beroepsgroep grote opkomst in Den Haag op 1 juli jl. geeft de ernst aan. Men is gedreven door het gevoel vogelvrij verklaard te zijn en de bezorgdheid over de verdere beroepsuitoefening onder de dreigende wetswijzigingen.

De context:
1. Misstanden in de bankwereld leiden tot een credietcrisis.
2. Er moet bezuinigd worden, terwijl de kosten van de gezondheidszorg toenemen ten gevolge van innovaties en vergrijzing van de bevolking.
3. De minister denkt de zaak op te lossen door artsen de macht en regie van de zorg te ontnemen ten gunste van managers en verzekeraars.
4. Het imago van deze groep onderuit halen is essentieel om politiek en maatschappelijk draagvlak te krijgen voor bovengenoemde machtsverschuiving. Medisch specialisten vormen wat betreft het imago een zeer kwetsbare groep in deze samenleving (1).

De gebeurtenissen:
1. Imago schade is bereikt door zaken anders voor te stellen dan ze zijn: Bij bijvoorbeeld het OESO rapport over de inkomens. Negeren van de internationaal positieve rapporten over onze huidige zorg. Suggesties wekken dat onze zorg niet goed is door rapporten eenzijdig te bekijken.
2. Imago schade is bereikt door actief handelen: Men legt een beroepsgroep een declaratie methode op als overheid (anders declareren is een economisch delict). De minister bepaalt zelf de compensatiefactor van de ondersteunende specialisten en weigert deze tijdig bij te stellen. Hij voert harmonisering van het uurtarief in, maant aan tot leveren van meer zorg (met de belofte deze te zullen betalen) en zet de normtijden vast. En met wat verkeerde voorstelling van de zaken, zorg je gewoon voor een (ogenschijnlijk onvoorspelbare en onredelijke) flinke overschrijding van een door jezelf bepaalde begroting. Het beoogde plaatje van de graaiende disfunctionerende specialist is gerealiseerd. De ondersteunende specialisten, die nauwelijks invloed hadden op hun eigen inkomen, doordat een poortspecialist de ' juiste DBC' (en bijbehorend inkomen) voor hen aankruiste, bestempelen we gewoon als de grootste graaiers. De zo gecreeerde bijkomende schisma onder de specialistengroep is een handige meevaller.
Terwijl iedereen zich focust op de inkomens, worden wetsvoorstellen ingediend, die de positie van de medisch specialist zowel op macro- als op microniveau volledig ondermijnen (Wet Clientenrechten en wijzigingen Wet Marktordening Gezondheidszorg).

Het gevolg:
1. Het uitoefenen van het medisch beroep wordt een hachelijke zaak (2)
2. Het lange termijn belang van de instelling wordt niet meer behartigd (3).
3. De zorg zal meer kosten, terwijl de beschikbaarheid en kwaliteit zullen dalen (4).

Deze verstoring van het machtsevenwicht binnen onze gezondheidszorg kan alleen leiden tot het verlies van het gezondheidssysteem met de beste prijs-kwaliteitsverhouding.
De gevolgen voor de medisch specialist, doorgaans een hardwerkende ondernemer, een burger die geinvesteerd heeft in zijn toekomst en belastingbetaler bij uitstek? Hij is volledig speelbal van opportunisme, van verzekeraars, managers en de politiek. Hij wordt in de praktijk van zijn opgebouwde praktijk onteigend, blijft verantwoordelijk voor het belangrijkste, maar ontbreekt de benodigde beslissingsbevoegdheden en wordt herhaaldelijk publiekelijk door het slijk gehaald. Omzetten kunnen bij gelijkblijvende cq. meer prestaties 30 % omhoog, maar ook weer net zo makkelijk 60% gekort worden, terwijl de praktijkkosten wel gewoon stijgen. Kortom vogelvrij en verantwoordelijk zonder bijbehorende beslissingsbevoegdheden. Ik kan niet geloven dat dit kan in onze rechtsstaat.

Uiteraard is het verstandig om na te denken hoe de te verwachten stijging in de kosten van de zorg te beperken is, nog belangrijker is dat dit wel medisch verantwoord gebeurt. Dat kan, maar er moeten weloverwogen keuzes gemaakt worden.

---------------------------------------------------------------------------
(1) Medisch specialisten vormen een zeer kwetsbare groep in deze samenleving wat betreft de imago. Deze beroepsgroep maakt vele uren, is hoogopgeleid en draagt een grote verantwoordelijkheid met zich mee en verdient daarom van oudsher meer. En in Nederland is iedereen die meer verdient dan jezelf in principe 'niet helemaal pluis'.
Een beoordelingsfout in het vak kan dramatische gevolgen hebben voor een individuele patient en scoort altijd hoog in de media.
(2) De medische verantwoordelijkheid blijft bij de dokter, de financiele risico's worden bij ziekenhuis en specialisten over de heg gegooid, terwijl voornamelijk managers en verzekeraars beslissen hoe en wat de behandeling gaat worden (inherent aan het beheren van het budget).
(3) Medisch specialisten bouwen hun praktijk op in een ziekenhuis. Deze professionals hebben dus groot belang in het waarborgen van een goede zorgverlening in hun dagelijks werk als arts, maar ook in het behoud van het ziekenhuis waar hun praktijk deel van is (lange termijn belang). Door de dreigende wijzigingen in de Wet marktordening gezondheidszorg en de Wet clientenrecht verliezen zij hun positie als praktijkhouder (onteigening) en hebben nog minder grip op hun werkomstandigheden en daarmee hun medisch handelen.
(4) De neven effecten van deze campagne, waarbij dokters (huisartsen en specialisten) tegen elkaar opgezet worden zal de communicatie in de zorg automatisch verslechteren. Het onnodig vertrappen van de imago van de dokter, zal tot een onnodig hogere stijging van vraag naar second en third opinions leiden, en defensieve geneeskunde noodzakelijk maken. Foute prioritering door niet medici in de besteding van de schaarse middelen, tijd en energie zal tot verspilling en kwaliteitsverlies leiden. Alles erg duur.